To karty, bez których ogromna liczba decków traci podstawową sprawność. Nie są po prostu dobre – są tak ważne, że bardzo często zaczynasz budowę listy od pytania, ile kopii możesz lub powinieneś zmieścić. W obecnym układzie meta do tego grona należą przede wszystkim Rare Candy, Cyrus, Professor’s Research i Poké Ball.

Rare Candy przyspiesza Stage 2 do punktu, w którym talie oparte na Greninji, Hydreigonie czy innych ewolucjach wyższych poziomów mogą wejść do gry zanim przeciwnik zdąży komfortowo rozstawić własny stół. Cyrus z kolei robi w Pocket coś absolutnie bezcennego: zamienia chip damage lub bench pressure w natychmiastowy dostęp do celu, którego przeciwnik próbował ukryć. Professor’s Research i Poké Ball są jeszcze prostsze w swojej sile – pierwszy poprawia płynność, drugi podnosi dostęp do Basiców, a oba razem zmniejszają liczbę partii przegranych przez własną rękę.

S Tier to poziom dla kart, które muszą być respektowane praktycznie w każdej poważnej analizie meta. Po stronie Pokémonów są to obecnie przede wszystkim Greninja, Suicune ex, Greninja ex, Mega Altaria ex, Chingling, Indeedee ex, Mega Absol ex i Hydreigon. Każda z tych kart albo sama otwiera ścieżkę do zwycięstwa, albo jest na tyle ważnym klejem dla topowych archetypów, że bez niej deck traci główny powód, dla którego znajduje się w czołówce.

Po stronie Trainerów do wysokiego poziomu użytkowego należą karty takie jak Training Area, Lucky Ice Pop, Lisia, Copycat, Red, Pokémon Center Lady, Irida, Mars, Giant Cape czy Sabrina. Nie każda jest automatycznym include do wszystkiego, ale każda regularnie przechyla ważne partie albo wzmacnia konkretne topowe style gry.

A+ Tier to poziom dla kart, które są znakomite, ale zwykle trochę bardziej osadzone w określonych archetypach albo nie wpływają na meta aż tak szeroko jak ścisła czołówka. W tym gronie mieszczą się dziś między innymi Chien-Pao ex, Baxcalibur,

Warto zacząć od trzech kart, które świetnie pokazują, że „najlepsza karta” nie zawsze oznacza to samo. Greninja jest top tier, bo wywiera presję na bench i zmienia matematykę partii jeszcze zanim dojdzie do klasycznej wymiany aktywnych atakujących. Mega Altaria ex jest top tier, bo działa jak bardzo wydajny główny win condition: wchodzi względnie sprawnie, atakuje tanio i daje deckowi jasny punkt, wokół którego buduje się całe prowadzenie gry. Hydreigon znajduje się w ścisłej czołówce z innego powodu – dostarcza ciężką, samowystarczalną siłę i przez swoją zdolność do własnego setupu zmniejsza podatność decku na gorszy start.

To ważne, bo wielu graczy patrzy na ranking z pytaniem: „która karta jest najlepsza jedna do jednej?”. W Pocket lepsze pytanie brzmi: „która karta najwięcej daje swojej talii i najczęściej wpływa na wynik?”. Właśnie dlatego Greninja i Mega Altaria ex mogą stać obok siebie mimo bardzo różnych zadań.

Część top tier kart nie wygrywa przez samą brutalną siłę, ale przez to, że poprawia jakość całej talii z tury na turę. Suicune ex robi to poprzez stabilność i dociąg, dzięki czemu wodne decki częściej znajdują swoje ewolucje i nie marnują cennych tur na szukanie planu. Greninja ex wnosi mobilność i wygodę przestawiania ataku, co jest bezcenne w listach, które chcą przechodzić między rolą nacisku a rolą ustawiania stołu. Indeedee ex jest z kolei świetnym przykładem karty, która potrafi zmienić przebieg wyścigu o damage, bo leczy aktywnego Pokémona, a przy okazji kara przeciwnika, który zbyt mocno „zapakuje” energię w jednego atakującego.

Wysoki tier to nie tylko damage i tempo. Chingling jest dziś tak ceniony dlatego, że potrafi naruszyć rytm setupu rywala już na początku gry, a w Pocket nawet jedna opóźniona tura potrafi oznaczać kolosalną różnicę. Mega Absol ex z kolei działa jak karta, która nie tylko zadaje obrażenia, ale też psuje przeciwnikowi komfort prowadzenia partii. Tego typu zakłócenie jest często silniejsze niż „zwykłe 10 czy 20 obrażeń więcej”, bo wpływa na kolejne decyzje po obu stronach stołu.

Karta może być często grana, bo jest łatwo dostępna albo po prostu modna, ale to jeszcze nie znaczy, że należy do ścisłej topki. Prawdziwy top tier poznaje się po tym, że karta powtarzalnie wygrywa gry, poprawia matchup table i utrzymuje wysoką wartość nawet wtedy, gdy przeciwnik jest na nią przygotowany.

Damage jest ważny, ale Pocket nagradza także presję z ławki, szybsze dojście do Stage 2, healing, disruption i zmianę breakpointów. Dlatego niektóre karty wspierające są realnie ważniejsze dla wyniku niż kolejny „duży atak”.

Jeśli nie wiesz, po co dana karta jest w decku, bardzo łatwo wymienić ją na coś „też mocnego” i przypadkiem osłabić całą konstrukcję. Tier lista pomaga wyłapać jakość kart, ale dopiero zrozumienie ich funkcji pozwala nimi naprawdę wygrywać.