Pokemon Green – Historia pierwszej gry z serii Pokémon 1996

Pokémon Green (jap. ポケットモンスター 緑, Pocket Monsters Midori) to jedna z pierwszych gier z serii Pokémon, wydana 27 lutego 1996 roku w Japonii na konsolę Game Boy. Została stworzona przez studio Game Freak i wydana przez Nintendo jako jedna z dwóch początkowych gier z serii, obok Pokémon Red. Zapoczątkowały one globalny fenomen, który rozwinął się w jedną z najbardziej rozpoznawalnych i dochodowych franczyz na świecie.

Historia produkcji gry Pocket Monsters Midori (Green)

Pokémon Green powstała jako owoc wieloletniej pracy Satoshiego Tajiriego, który stworzył koncept przy wsparciu Kena Sugimoriego odpowiedzialnego za projekt graficzny. Tajiri, zainspirowany swoim dzieciństwem spędzonym na łapaniu owadów oraz popularnością Game Boy i funkcji łączenia konsol za pomocą kabla, postanowił stworzyć grę, w której gracze mogliby łapać, trenować i wymieniać się wirtualnymi stworkami.

Rozwój trwał około sześciu lat, co było niezwykle długim okresem jak na tamte czasy. Game Freak, będące wówczas małym studiem, musiało zmierzyć się z licznymi trudnościami technicznymi i finansowymi. Nintendo, które początkowo sceptycznie podchodziło do konceptu, ostatecznie zdecydowało się wesprzeć projekt, co umożliwiło jego ukończenie.

27 lutego 1996 roku, Pokémon Red i Green zostały wydane w Japonii, przedstawiając światu 151 oryginalnych Pokémonów oraz region Kanto. Produkcje te szybko zyskały popularność, mimo że początkowo sprzedaż nie była imponująca. Dopiero po kilku miesiącach, głównie dzięki wprowadzeniu Mew (151. Pokémona) oraz rosnącej popularności mangi i anime, sprzedaż gwałtownie wzrosła.

Rozgrywka w Pokemon Green

Gracz wciela się w 10-letniego chłopca rozpoczynającego swoją przygodę jako trener Pokémonów. Głównym celem jest zdobycie wszystkich ośmiu odznak z sal treningowych (Gym Badges), pokonanie Elitarnej Czwórki (Elite Four) oraz mistrza Ligi Pokémon, a także skompletowanie Pokédexa poprzez złapanie wszystkich 151 Pokémonów.

Rozgrywka składa się z dwóch głównych elementów. Pierwszy to eksploracja świata, rozmowy z postaciami niezależnymi i zbieranie przedmiotów. Drugi element to system walki, który aktywuje się podczas spotkania z dzikim Pokémonem lub innym trenerem. Walki mają turowy charakter, gdzie gracze wybierają ataki swoich Pokémonów, aby pokonać przeciwnika.

W grze występuje również rywal, wnuk profesora Oaka, który zawsze jest o krok przed graczem i regularnie wyzywa go na pojedynki. Ponadto gracz musi zmierzyć się z Zespołem R (Team Rocket), grupą przestępczą wykorzystującą Pokémony do niecnych celów.

Oferuje możliwość łączenia się z Pokémon Red za pomocą kabla Game Link, co pozwala na wymianę Pokémonów i walki z innymi graczami. Jest to niezbędne do skompletowania Pokédexa, ponieważ niektóre Pokémony występują wyłącznie w jednej z nich.

Różnice między wersjami japońskimi a międzynarodowymi Red, Yellow i Blue

Pokémon Green nigdy nie została wydana poza Japonią w swojej oryginalnej formie. Zamiast tego, na rynkach międzynarodowych w 1998 roku pojawiły się Pokémon Red i Blue. Ta decyzja wynikała z kilku czynników:

1. Japońska wersja Blue – Po sukcesie Red i Green, w Japonii wydano ulepszoną o nazwie Pokémon Blue. Zawierała ona poprawione grafiki (w tym wygląd sprite’ów), ulepszony dialog oraz mniej błędów. Była dostępna tylko za pośrednictwem zamówień pocztowych poprzez magazyn CoroCoro Comic. Następnie wydano Pokémon Yellow, która była dostosowana do serialu animowanego.

2. Liczne błędy i glitche – zawierała więcej błędów i glitchy niż inne wersje, w tym słynny glitch Missingno. związany z detekcją kolizji kafelków na wschodnim wybrzeżu wyspy Cinnabar. Wiele z tych problemów zostało naprawionych w japońskiej wersji Blue.

3. Aktualizacja grafiki i dialogów – Międzynarodowe wersje Red i Blue wykorzystywały ulepszony silnik graficzny i dialogi z japońskiej Blue, jednocześnie zachowując ekskluzywne Pokémony z japońskich Red i Green.

4. Względy marketingowe – Według informacji z oficjalnej strony Game Freak z 1999 roku, kolory czerwony i niebieski zostały wybrane dla międzynarodowych wydań częściowo dlatego, że są to kolory flagi amerykańskiej, co czyniło je „popularnymi wśród Amerykanów”.

5. Popularność starterów – Istnieją spekulacje, że Venusaur był postrzegany jako najmniej atrakcyjny dla zachodnich odbiorców w porównaniu do Charizarda (Red) i Blastoisa (Blue), choć nie ma oficjalnego potwierdzenia tej teorii.

Różnice techniczne

Różniła się od późniejszych międzynarodowych wydań pod kilkoma względami technicznymi:

1. System przechowywania – W japońskiej wersji każde pudełko PC mogło pomieścić do 30 Pokémonów, ale dostępnych było tylko 8 pudełek (łącznie 240 Pokémonów). W międzynarodowych Red i Blue każde pudełko mieściło 20 Pokémonów, ale było 12 pudełek (również łącznie 240).

2. Kompresja sprite’ów – Sprite’y Pokémonów były skompresowane w formacie .2bpp, co zajmowało więcej miejsca w porównaniu do późniejszych.

3. Nazwy odznak – nazwy odznak były inne niż w międzynarodowych wersjach.

4. Beta elementy – można znaleźć pozostałości po niewykorzystanych elementach, takich jak alternatywne kafelki lodu w Seafoam Islands czy dodatkowe punkty warp, które nie prowadzą do żadnych konkretnych lokacji.

Dziedzictwo

Mimo że Pokémon Green nigdy nie została oficjalnie wydana poza Japonią, jej wpływ na uniwersum jest nieoceniony. Wraz z Pokémon Red, ustanowiła fundamenty dla wszystkich przyszłych gier Pokémon, wprowadzając kluczowe mechaniki takie jak łapanie i trenowanie Pokémonów, walki, wymiany oraz zbieranie odznak.

W 2004 roku, Nintendo wydało remake’i oryginalnych gier pod tytułami FireRed i LeafGreen na konsolę Game Boy Advance, gdzie LeafGreen była hołdem dla oryginalnej produkcji, tym razem dostępnym na całym świecie.

Obecnie oryginalne kartridże są poszukiwanymi przedmiotami kolekcjonerskimi, osiągającymi wysokie ceny na aukcjach. Według danych z 2021 roku, nowy, zapieczętowany egzemplarz Pocket Monsters Midori może kosztować nawet ponad 2000 dolarów.

Wraz z Red, zapoczątkowała pierwszą generację gier Pokémon. Obecnie seria jest w trakcie dziewiątej generacji, z najnowszą główną grą Pokémon Scarlet i Violet wydaną w 2022 roku, a na 2025 rok zapowiedziano grę Pokémon Legends: Z-A.

Ciekawostki Pokemon Green 1996

• W oryginalnej wersji, główny rywal nazywa się Green (jap. グリーン), podczas gdy w międzynarodowych jest znany jako Blue.

• W mandze Pokémon Pocket Monsters, postać Green ma pełne imię Kai Midorikawa (jap. 緑川 開), gdzie „midori” oznacza „zielony”.

• Mew, 151. Pokémon, nie był pierwotnie planowany jako część gry, ale został dodany przez programistę Shigekiego Morimoto w ostatniej chwili, gdy znalazło się 300 bajtów wolnego miejsca w kodzie.

• Pokémon Green i Red zostały wydane w Japonii dokładnie 10 lat po premierze pierwszej gry z serii The Legend of Zelda na Famicom Disk System.

• W 2016 roku, z okazji 20-lecia serii, Nintendo wydało cyfrowe egzemplarze oryginalnych japońskich gier Pokémon Red, Green i Blue na konsolę Nintendo 3DS poprzez Virtual Console, umożliwiając graczom na całym świecie doświadczenie oryginalnej produkcji po raz pierwszy.